UMBERTO BOCCIONI (1882-1916)
Geboren in Reggio di Calabria vertrok Boccioni op 18-jarige leeftijd naar Rome. Daar onderwees de schilder Giacomo Balla hem in de neonimpressionistische techniek van het divisionisme: het dynamische gebruik van elementaire kleuren. In 1910 ontmoette hij de geestelijke vader van het futurisme, de schrijver Marinetti. Hij voelde zich aangesproken door deze jonge, revolutionaire beweging, die een positief geloof in de permanente vernieuwing uitstraalde. De wereld maakte kennis met de ongekende mogelijkheden die de ontdekking van de elektriciteit en de uitvinding van het fotografische materiaal boden. De kunstenaar moest daar deel van uitmaken, en niet afgezonderd esthetische kunst voor de eeuwigheid proberen te scheppen. Hij moest “het moderne leven uitdrukken en verheerlijken, dat voortdurend en overrompelend werd getransformeerd door de triomfen der wetenschap”. Boccioni ontwikkelde zich al snel tot de theoreticus en leidende figuur van het futurisme, en schreef talloze manifesten. Toen Italië zich in 1915 mengde in de Eerste Wereldoorlog meldden de patriottische futuristen, waaronder Boccioni, zich als vrijwilliger bij het leger. Zij zagen de Italiaanse deelname voornamelijk als laatste stap naar de nationale hereniging. Het militaire bestaan was anders dan de strijdbare Boccioni zich had voorgesteld. Hij schreef een vriend: “Ik zal dit soort leven achter me laten met de grootste minachting voor alles dat geen kunst is. …. Al het overige is, vergeleken met kunst, niets anders dan gescharrel, sleur, geduld en herinnering”. Vijf dagen na het schrijven van deze woorden overleed hij aan de gevolgen van een val van zijn paard.

BOC01                                                            h. 17 cm

Forme uniche della continuità nello spazio (1913)

 In 1912 schreef Boccioni zijn “Manifesto technico della scultura futuristica”. Hij propageerde het experimenteren met het gelijktijdige gebruik van verschillende materialen in dynamische vormen, waarbij het gaat om de “abstracte reconstructie en niet om de figuratieve, vorm bepalende betekenis van vlakken en volumes”. In het bronzen beeld met de sprekende titel “Unieke vormen van continuïteit in de ruimte” herkent men de wijze waarop hij als futurist in het leven stond: vitaal, dynamisch en toekomstgericht.


<< vorige pagina