HENRI DE TOULOUSE LAUTREC (1864-1901)
Door zijn handicap, hij liep mank, en zijn kleine postuur was de traditionele militaire carrière niet weggelegd voor de jonge graaf Henri Toulouse-Lautrec. Zijn ouders onderkenden echter al vroeg zijn tekentalent en gunden hem een artistieke opleiding. Na een romantisch-academische leerfase voelde Henri zich al snel aangetrokken door het Parijse stadsleven en haar avant-gardisten als Cézanne en vooral Degas. Hij voelde zich thuis in Montmartre, met zijn humor en ironie van het fin-de-siècle, en zijn feesten en verkleedpartijen. Voor bar-cabaret "Le Mirliton" van zanger Aristide Bruant maakte hij als vaste klant muurschilderingen en tijdschriftomslagen. Het was echter het affiche voor le Moulin Rouge dat hem in 1891 op slag beroemd maakte. Zijn composities, met onverwacht perspectief en radicale uitsnedes, voerde hij uit in contrasterende kleurvlakken en een joyeuze lijnvoering. Na enkele zeer productieve jaren leek Toulouse-Lautrec de grip op zijn leven te verliezen. In 1893 trouwde zijn vriend en huisgenoot dr. Bourges en moest hij voor het eerst op eigen benen staan. De alcohol nam meer en meer bezit van zijn leven, en hij werd wereldvreemd en paranoïde. Een korte opname in een psychiatrische kliniek in 1899 mocht niet meer baten, en hij stierf twee jaar later op 36-jarige leeftijd in zijn ouderlijk huis, het Chateau de Malrome in Albi.

<< vorige pagina

volgende pagina >>